Ezginin Günlüğü - Hakan Yılmaz - Ay Kız

HERŞEY SENDE GİZLİ

Yerin seni çektigi kadar agirsin
kanatlarin çirpindigi kadar hafif..
kalbinin attigi kadar canlisin
gözlerinin uzagi gördügü kadar genç...
sevdiklerin kadar iyisin
nefret ettiklerin kadar kötü...
ne renk olursa olsun kasin gözün
karsindakinin gördügüdür rengin...
yasadiklarini kar sayma
yasadiklarin kadar yakinsin sonuna;
ne kadar yasarsan yasa
sevdigin kadardir ömrün...
gülebildgin kadar mutlusun
üzülme bil ki agladigin kadar güleceksin....
sakin bitti sanma herseyi,
sevdigin kadar sevileceksin
günesin dogusundadir doganin sana verdigi deger
ve karsindakine deger verdigin kadar insansin...
birgün yalan söyleyeceksen eger
birak karsindaki sana güvendigi kadar inansin.
ay isigindadir sevgiliye duyulan hasret
ve sevgiline hasret kaldigin kadar ona yakinsin...
unutma yagmurun yagdigi kadar islaksin
günesin seni isittigi kadar sicak,
kendini yanliz hissettigin kadar yanlizsin
ve güçlü hissettigin kadar güçlü
kendini güzel hissettigin kadar güzelsin....
iste budur hayat!!!
iste budur yasamak....
bunu hatirladigin kadar yasarsin
bunu unuttugunda aldigin her nefes kadar üsürsün
ve karsindakini unuttugun kadar çabuk unutulursun...
çiçek sulandigi kadar güzeldir...
kuslar ötebildigi kadar sevimli...
bebek agladigi kadar bebektir...
ve herseyi ögrenebildigin kadar bilirsin bunuda ögren;
sevdigin kadar
sevilirsin.......
                           can YÜCEL

GELDİ GEÇTİ ÖMRÜM BENİM

Geldi geçti ömrüm benim
Şol yel esip geçmiş gibi
Hele bana şöyle gelir
Şol göz yumup açmış gibi

İş bu söze Hak tanıktır
Bu can gövdeye konuktur
Bir gün ola çıka gide
Kafesten kuş uçmuş gibi

Miskin adem-oğlanını
Benzetmişler ekinciye
Kimi biter kimi yiter
Yere tohum saçmış gibi

Bu dünyada bir nesneye
Yanar içim göynür gibi
Yiğit iken ölenlere
Gök ekini biçmiş gibi

Bir hastaya vardın ise
Bir içim su verdin ise
Yarın anda karşı gele
Hak şarabın içmiş gibi

Bir miskini gördün ise
Bir eskice verdin ise
Yarın anda sana gele
Hulle donun biçmiş gibi

Yunus Emre bu dünyada
İki kişi kalır derler
Meger Hızır, İlyas ola
Ãb-i hayat içmiş gibi
YunusE

Can(an)

 

 

Bana derler aşık derdini söyle
Bu bir sırdır emanettir veremem
Belki dağlar kadar büyümem amma
Cevizin de kabuğuna giremem

Hasta odur sabır ile inleye

Evlat odur nasihati dinleye
Bundan sonra zevkle bakmam aynaya
Çünkü onda iç yüzümü göremem

Kulaksız işitmek dilsiz ifade
Canım cananındır edem iade
Vücut bir camidir vicdan seccade
Onun bunun çıkarına seremem

 

Reyhani’yim zamanım yok gülmeye

Doğar iken boyun eğdim ölmeye
Azrail gelmesin canım almaya
Bir canım var cananındır veremem