Anlatıldığına göre,
sasani hükümdarlarından Adil Nuşirevan,
güzel bir yaz günü, adamlarıyla ava çıkmış.
O tepe,bu yamaç epey uğraştıktan sonra, hükümdarın adamları bir dağ keçisi vurmuşlar.
Vurdukları dağ keçisini düze indirip kebap yapmak hükümdara sunmak istemişler.Düze iner inmez ateş yakmışlar.
Avı kesmişler,kızartmak için hazırlamışlar.
Bakmışlar ki yanlarında tuz yok.
Yakınlarda bir köy varmış.Tuz getirmesi için bir asker görevlendirmişler.
Yola çıkmadan önce Adil Nuşirevan askeri çağırmış.
Karşısına alıp:-''Tuzu para ile al!'' demiş.''yoksa bedava alma adeti çıkar,köy harap olur''Etrafındaikler:-''bu kadarcık şeyden ne zarar gelir ki,daişahım?Padişah şöyle cevap vermiş:-''Cihanda zulmün temeli ufacık bir şeydi.
Ama her gelen onu büyüttü.
Nihayet şimdiki duruma ulaştı.
Eğer padişah halkın bahçesinden bir elma yerse,etrafındakiler ağacı kökünden sökerler.
Padişah beş yumurta için zulmü reva görürse,askerleri bin tavuğu şişe vururlar.''
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Not: Yalnızca bu blogun üyesi yorum gönderebilir.